رشته‌ای از نور

پشت‌بام‌های تهران

مقاومت

در دلِ این سکوت

باد دارد بلند می‌شود

هیچ‌وقت درسی نبود که امتحانش کنند

متفکر

پرنده‌ها، پراکنده مثل نقطه‌هایی در سراسر آسمان

آن‌ها

چشم‌هایت را ببند

تمومش کن

آخرین نفر

آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند

ریشه‌ها

به‌سوی خلأ بی‌پایان

یگانگی

این‌طوری می‌تونیم ببینیم

ریشه‌ها

مقاومت

به‌سوی خلأ بی‌پایان

آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند

آبیِ درخشان

مال تو نیست

افق ناشناخته

آن‌ها

چی موند

آخرین نگاه

چشمانت

نگاه‌های خیره‌ی ماندگار

اشک‌های درخشان

تمومش کن

متفکر

ذوب‌شدن در دلِ الماس‌ها

پیوند

من اینجام

برفِ ۷۸