تمومش کن

پشت‌بام‌های تهران

مقاومت

در دلِ این سکوت

باد دارد بلند می‌شود

هیچ‌وقت درسی نبود که امتحانش کنند

متفکر

پرنده‌ها، پراکنده مثل نقطه‌هایی در سراسر آسمان

آن‌ها

چشم‌هایت را ببند

آخرین نفر

آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند

ریشه‌ها

به‌سوی خلأ بی‌پایان

رشته‌ای از نور

یگانگی

به‌سوی خلأ بی‌پایان

آن‌ها

متفکر

آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند

مقاومت

پرنده‌ها، پراکنده مثل نقطه‌هایی در سراسر آسمان

رشته‌ای از نور

آبیِ درخشان

ذوب‌شدن در دلِ الماس‌ها

افق ناشناخته

نگاه‌های خیره‌ی ماندگار

این‌طوری می‌تونیم ببینیم

اشک‌های درخشان

آخرین نگاه

چشمانت

چشم‌هایت را ببند

ریشه‌ها

کلهر

دالستون

برای آخرین بار