پشت‌بام‌های تهران
مقاومت
در دلِ این سکوت
باد دارد بلند می‌شود
هیچ‌وقت درسی نبود که امتحانش کنند
متفکر
پرنده‌ها، پراکنده مثل نقطه‌هایی در سراسر آسمان
آن‌ها
چشم‌هایت را ببند
تمومش کن
آخرین نفر
آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند
ریشه‌ها
به‌سوی خلأ بی‌پایان
رشته‌ای از نور
یگانگی
