مقاومت

پشت‌بام‌های تهران

در دلِ این سکوت

باد دارد بلند می‌شود

هیچ‌وقت درسی نبود که امتحانش کنند

متفکر

پرنده‌ها، پراکنده مثل نقطه‌هایی در سراسر آسمان

آن‌ها

چشم‌هایت را ببند

تمومش کن

آخرین نفر

آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند

ریشه‌ها

به‌سوی خلأ بی‌پایان

رشته‌ای از نور

یگانگی

به‌سوی خلأ بی‌پایان

آن‌ها بر لبه‌ی آسمان پرواز می‌کنند

مال تو نیست

متفکر

آبیِ درخشان

رشته‌ای از نور

آن‌ها

نگاه‌های خیره‌ی ماندگار

خورشید

آخرین نگاه

عبور آینده‌وار

تمومش کن

دالستون

گوشوارهٔ پنج‌تومانی

من اینجام

اشک‌های درخشان

آخرین نفر

الف

زندگی

ذوب‌شدن در دلِ الماس‌ها