من بی‌تو دلگیرم

مثل پاییز زرد اومدم

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

دیوانه منم

با این نفس‌نفس

سهمِ مولا، یک طناب، سهمِ مادر، یک قلاف

شبی از خویشتن سفر کردم

تمام علت ایمان

خسته‌ام علی‌جان

ای ساقیِ شکسته

پشتِ سیلیِ اشک

من بی‌پناهم

آغوش بر آغوشِ دریا

کُنهِ اسرارِ غذا

با اسمت جون می‌گیرم

سپاه، دست‌به‌دست

ای یار! ای عشق! دلدار!

یُمّه یُمّه

آه، تو گرم است

رفتی ندیدی

بهترین اتفاق دوران

دینِ مانی

تو جانِ من هستی

انقدر رو خاکا نشین

آن زلف به دست باد، یارا

حجت‌الله است

چرا هوا زمستونیه

دل‌ها شد بیت‌الاحزان

سر سجاده نشسته‌ایم

چه کند کسی

اگر از قافله دوریم

پرستوی غمگین

دل را به دریا زدم

من عباسم، امیرالقمه

نجابت او

چشماتو رو هم می‌ذاری

همه‌شب به خلوتِ من بیا

منم مثل تو خوابیدم

تو زهرایی

بیا، آسمون! حالمو خوب کن

درد است بین سینه

خوبه خوبایی

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

باید دل از بارانِ غم

یا ابنِ کرّار حسن

وعده‌ی دیشبت

نورِ مرقدِ لیلی

کربلا، اگر کربلا شد

یا سیدالشهدا (اجرای زنده)

تشنه‌ام ساقی

جمال جماله محمد

ای به فدای روی ماهت (اجرای زنده)

دل دادن گناه نیست

چه جلالی

از آسمان

خواهر شاه کربلا، یا زینب (اجرای زنده)

بی‌تابِ بی‌تابم

مراد همگان

من نورم، نوای نور

ای شهدِ شیرینِ عاشقی

زلف مشکینت

بیرونِ خیمهٔ آفتاب — اجرای زنده

قمرالله – اجرای زنده

تشنه‌ام ساقی