ای یار! ای عشق! دلدار!

مثل پاییز زرد اومدم

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

دیوانه منم

با این نفس‌نفس

سهمِ مولا، یک طناب، سهمِ مادر، یک قلاف

شبی از خویشتن سفر کردم

تمام علت ایمان

خسته‌ام علی‌جان

ای ساقیِ شکسته

پشتِ سیلیِ اشک

من بی‌پناهم

آغوش بر آغوشِ دریا

من بی‌تو دلگیرم

کُنهِ اسرارِ غذا

با اسمت جون می‌گیرم

سپاه، دست‌به‌دست

یُمّه یُمّه

آه، تو گرم است

رفتی ندیدی

بهترین اتفاق دوران

دینِ مانی

تو جانِ من هستی

انقدر رو خاکا نشین

آن زلف به دست باد، یارا

حجت‌الله است

چرا هوا زمستونیه

دل‌ها شد بیت‌الاحزان

سر سجاده نشسته‌ایم

چه کند کسی

اگر از قافله دوریم

پرستوی غمگین

دل را به دریا زدم

من عباسم، امیرالقمه

نجابت او

چشماتو رو هم می‌ذاری

همه‌شب به خلوتِ من بیا

منم مثل تو خوابیدم

تو زهرایی

بیا، آسمون! حالمو خوب کن

درد است بین سینه

خوبه خوبایی

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

باید دل از بارانِ غم

به پای پرچم (اجرای زنده)

شور – حدیث عشق تو، دیوانه کرده عالم را – اجرای زنده

شب، شبِ شور، شبِ پرواز

ایران، ای سرای امید

رندانه تشنه‌لب

تشنه بودیم (اجرای زنده)

جان حسین، حسن

شبِ پیامبر، ای علی‌اکبر

بازوی یدالله

اول به مدینه – اجرای زنده

چقدر عالی و چقدر بشرگونه – اجرای زنده

تو سکوت شب

تا خدا خداست (اجرای زنده)

چشمت زدند

زمین؛ پر داشتم، برادر داشتم (اجرای زنده)

شور – حالِ منِ دیوونه، تماشایی – اجرای زنده

به‌علتِ تپیدن‌هایی

همراه بابایی، هم‌قدِ سقایی (اجرای زنده)

آن زلف به دست باد، یارا

مرده بودم، زنده شدم (اجرای زنده)