پرستوی غمگین

مثل پاییز زرد اومدم

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

دیوانه منم

با این نفس‌نفس

سهمِ مولا، یک طناب، سهمِ مادر، یک قلاف

شبی از خویشتن سفر کردم

تمام علت ایمان

خسته‌ام علی‌جان

ای ساقیِ شکسته

پشتِ سیلیِ اشک

من بی‌پناهم

آغوش بر آغوشِ دریا

من بی‌تو دلگیرم

کُنهِ اسرارِ غذا

با اسمت جون می‌گیرم

سپاه، دست‌به‌دست

ای یار! ای عشق! دلدار!

یُمّه یُمّه

آه، تو گرم است

رفتی ندیدی

بهترین اتفاق دوران

دینِ مانی

تو جانِ من هستی

انقدر رو خاکا نشین

آن زلف به دست باد، یارا

حجت‌الله است

چرا هوا زمستونیه

دل‌ها شد بیت‌الاحزان

سر سجاده نشسته‌ایم

چه کند کسی

اگر از قافله دوریم

دل را به دریا زدم

من عباسم، امیرالقمه

نجابت او

چشماتو رو هم می‌ذاری

همه‌شب به خلوتِ من بیا

منم مثل تو خوابیدم

تو زهرایی

بیا، آسمون! حالمو خوب کن

درد است بین سینه

خوبه خوبایی

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

باید دل از بارانِ غم

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

اذن می‌دانم بده

خوبه خوبایی

خسته‌ام علی‌جان

سیدالاحرار

مهتاب تویی

با این نفس‌نفس

آمده‌ام برای ماه عزا

آه، تو گرم است

سر روی دیوار

چرا هوا زمستونیه

من عبدالله‌ام

بله من

اولین روز است (اجرای زنده)

صف‌آرایی

حسین، لبخند به لب – اجرای زنده

شرارهٔ سینه‌ها

دنیا نامردی در حقمون کرد

درد است بین سینه