دل‌ها شد بیت‌الاحزان

مثل پاییز زرد اومدم

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

دیوانه منم

با این نفس‌نفس

سهمِ مولا، یک طناب، سهمِ مادر، یک قلاف

شبی از خویشتن سفر کردم

تمام علت ایمان

خسته‌ام علی‌جان

ای ساقیِ شکسته

پشتِ سیلیِ اشک

من بی‌پناهم

آغوش بر آغوشِ دریا

من بی‌تو دلگیرم

کُنهِ اسرارِ غذا

با اسمت جون می‌گیرم

سپاه، دست‌به‌دست

ای یار! ای عشق! دلدار!

یُمّه یُمّه

آه، تو گرم است

رفتی ندیدی

بهترین اتفاق دوران

دینِ مانی

تو جانِ من هستی

انقدر رو خاکا نشین

آن زلف به دست باد، یارا

حجت‌الله است

چرا هوا زمستونیه

سر سجاده نشسته‌ایم

چه کند کسی

اگر از قافله دوریم

پرستوی غمگین

دل را به دریا زدم

من عباسم، امیرالقمه

نجابت او

چشماتو رو هم می‌ذاری

همه‌شب به خلوتِ من بیا

منم مثل تو خوابیدم

تو زهرایی

بیا، آسمون! حالمو خوب کن

درد است بین سینه

خوبه خوبایی

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

باید دل از بارانِ غم

مراد همگان

شور (اجرای زنده)

ماه آسمون عاشقی

بیایو، هویِ کویِ تو

شور – یکی دستش را بوسید (اجرای زنده)

خلقتِ ماسوا

دلبری کار چشماته

بی‌تابِ بی‌تابم

دل دادن گناه نیست

شبیه فطرس (اجرای زنده)

هوالایسو - اجرای زنده

خانهٔ غم

مردان طواف جز سرِ حیدر نمی‌کنند

زلف مشکینت

سیمرغی سوخت - اجرای زنده

وقتی در آن غوغا – اجرای زنده

تشنه‌ی جامیم

به دستِ شاهِ کریمی

همه‌شب به خلوتِ من بیا

لبیک اللهم لبیک (اجرای زنده)