خوبه خوبایی

مثل پاییز زرد اومدم

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

دیوانه منم

با این نفس‌نفس

سهمِ مولا، یک طناب، سهمِ مادر، یک قلاف

شبی از خویشتن سفر کردم

تمام علت ایمان

خسته‌ام علی‌جان

ای ساقیِ شکسته

پشتِ سیلیِ اشک

من بی‌پناهم

آغوش بر آغوشِ دریا

من بی‌تو دلگیرم

کُنهِ اسرارِ غذا

با اسمت جون می‌گیرم

سپاه، دست‌به‌دست

ای یار! ای عشق! دلدار!

یُمّه یُمّه

آه، تو گرم است

رفتی ندیدی

بهترین اتفاق دوران

دینِ مانی

تو جانِ من هستی

انقدر رو خاکا نشین

آن زلف به دست باد، یارا

حجت‌الله است

چرا هوا زمستونیه

دل‌ها شد بیت‌الاحزان

سر سجاده نشسته‌ایم

چه کند کسی

اگر از قافله دوریم

پرستوی غمگین

دل را به دریا زدم

من عباسم، امیرالقمه

نجابت او

چشماتو رو هم می‌ذاری

همه‌شب به خلوتِ من بیا

منم مثل تو خوابیدم

تو زهرایی

بیا، آسمون! حالمو خوب کن

درد است بین سینه

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

باید دل از بارانِ غم

در روزهایی که روزیِ گریه فراهم است (اجرای زنده)

سیدالاحرار

در خود محو و حیرانم کن

شأنِ زهرا

پرستوی غمگین

می‌گن دختره تو زمین‌گیره

اسم تو باشه

تجلی کرد (اجرای زنده)

منم و عمری روزِ خوش ندیدن

سر روی دیوار

بیا، آسمون! حالمو خوب کن

صف‌آرایی

جوونِ جوونم

من یک‌سره توسل‌ام

خسته‌ام، علی‌جان

حجت‌الله است

یا ابنِ کرّار

ای به همه لهجه و زبان، ثنا قربان

ای فاتحِ تاریخِ عاشورا

من کویر خشکیده در تشارف باران