تصنیف سکوت

دلا شب ها نمی نالی به زاری

دلا شب ها نمی نالی به زاری

سرِ راحت به بالین می گذاری

سرِ راحت به بالین می گذاری

تو صاحب درد بودی

تو صاحب درد بودی

ناله سر کن

ناله سر کن

خبر از درد بی دردی نداری

خبر از درد بی دردی نداری

بنال ای دل که رنجت شادمانیست

بمیر ای دل که مرگت زندگانیست

دلی خواهم که از او درد خیزد

بسوزد عشق ورزد اشک ریزد

بسوزد

عشق ورزد

اشک ریزد

مباد آن دم که چنگِ نغمه سازت

ز دردی بر نیانگیزد نوایی

مباد آن دم که عودِ تار و پودت

نسوزد در هوای آشنایی

مباد آن دم که چنگِ نغمه سازت

ز دردی بر نیانگیزد نوایی

مباد آن دم که عودِ تار و پودت

نسوزد در هوای آشنایی

بنال ای دل که رنجت شادمانیست

بمیر ای دل که مرگت زندگانیست

دلی خواهم که از او درد خیزد

بسوزد عشق ورزد اشک ریزد

بسوزد

عشق ورزد

اشک ریزد