الا ای آهوی وحشی کجایی

الا ای آهوی وحشی کجایی؟

مرا با توست چندین آشنایی

دو تنها و دو سرگردان، دو بیکس

دد و دامت کمین از پیش و از پس

بیا تا حال یکدیگر بدانیم

مراد هم بجوییم ار توانیم

که می بینم که این دشت مشوش

چراگاهی ندارد خرم و خوش

که خواهد شد بگویید ای رفیقان

رفیق بی کسان، یار رقیبان

مگر خضر مبارک پی در آید

ز یمن همتش کاری گشاید

گشاید

چو آن سرو روان شد کاروانی

ز شاخ سرو می کن سایه بانی

لب سر چشمه ای و طرف بجویید

نم اشکی و با خود گفت و گویی

به یاد رفتگان و دوستداران

موافق گرد با ابر بهاران

چو نالان آیدت آب روان پیش

مدد بخشش ز آب دیده خویش

نکرد آن همدم دیرین مدارا

مسلمانان، مسلمانان خدا را

مگر خضر مبارک پی تواند

که این تنها به آن تنها رساند