حافظ: یادداشتی به یادگار

یاری، اندر کس نمی‌بینم

معاشران

زلف آشفته

سینه مالامال درد است

سحر با باد می‌گفتم

الا ای آهوی وحشی کجایی

با مودبانه‌ای مگویید

من از زانکه کردم ز مستی هلاک