آهوی وحشی

الا ای آهوی وحشی کجایی

مرا با توست چندین آشنایی

دو تنها و دو سرگردان دو بیکس

دد و دامت کمین از پیش و از پس

بیا تا حال یکدیگر بدانیم

مراد هم بجوییم ار توانیم

که میبینم که این دشت مشوش

چراگاهی ندارد خرم و خوش

که خواهد شد بگویید ای رفیقان

رفیق بیکسان یار غریبان

مگر خضر مبارک پی درآید

ز یمن همتش کاری گشاید

چو آن سرو روان شد کاروانی

ز شاخ سرو می کن سایبانی

لب سرچشمه ایی و طرف جویی

نم اشکی و با خود گفتگویی

به یاد رفتگان و دوست داران

موافق گرد با ابر بهاران

چو نالان آیدت آب روان پیش

مدد بخشش ز آب دیده خویش

نکرد آن همدم دیرین مدارا

مسلمانان مسلمانان خدارا

مگر خضر مبارک پی تواند

که این تنها به آن تنها رساند