گل‌اندام

دیگر از سقف زمانه

افتابی بر نمی تابد مرا

کلبه جانم دگر بار روشنایی نیست

درکنار پنجره دیگر گل اندامم نمیماند

شهر خالی مانده بی او اشنایی نیست

کوچه باغان گذشته خالی از فریاد شب گرد و غزل گشته

باغ سرسبز جوانی ها خزانی شد

سالها بی بودنت بودم تن به هر بیهوده فرسودم

جمع این مطلب زدم من زندگانی شد

کوچه باغان گذشته خالی از فریاد شب گرد و غزل گشته

باغ سرسبز جوانی ها خزانی شد

سالها بی بودنت بودم تن به هر بیهوده فرسودم

جمع این مطلب زدم من زندگانی شد