تصنیف نی‌زن

گر عارف حق بینی، چشم از همه بر هم زن

چون دل به یکی دادی، آتش به دو عالم زن

هم چشم تماشا را بر روی نکو بگشا

هم دست تمنا را بر گیسوی پر خم زن

هم نکته ی وحدت را با شاهد یکتا گو

هم نکته ی وحدت را با شاهد یکتا گو

هم بانگ انا الحق را بر دار معظم زن

بر دار معظم زن

گر تکیه دهی وقتی، بر تخت سلیمان ده

ور پنجه زنی روزی، در پنجه رستم زن

در پنجه رستم زن

گر دردی از او بردی صد خنده به درمان کن

گر دردی از او بردی صد خنده به درمان کن

ور زخمی از او خوردی صد طعنه به مرهم زن

چون ساقی رندانی، می با لب خندان خور

چون ساقی رندانی، می با لب خندان خور

چون مطرب مستانی نی با دل خرم زن

نی زن

نی با دل خرم زن

نی زن

نی با دل خرم زن

نی زن

نی با دل خرم زن

نی زن

نی با دل خرم زن

آخ مغنی کجائی؟ نوایت کجاست؟ (نی زن، نی با دل خرم زن)

نوای خوش غم زدایت کجاست؟ (نی زن، نی با دل خرم زن)

مغنی از آن پرده نقشی بیار (نی زن، نی با دل خرم زن)

ببین تا چه گفت از درون پرده دار، امان (نی زن، نی با دل خرم زن)

چنان برکش آواز خنیاگری (نی زن، نی با دل خرم زن)

که ناهید چنگی به رقص آوری (نی زن، نی با دل خرم زن)

هااا (نی زن، نی با دل خرم زن)

(نی زن، نی با دل خرم زن)

(نی زن، نی با دل خرم زن)

گر عارف حق بینی، چشم از همه بر هم زن

چون دل به یکی دادی، آتش به دو عالم زن

هم چشم تماشا را بر روی نکو بگشا

هم دست تمنا را بر گیسوی پر خم زن