باد صبا

باد صبا بر گل گذر کن، گل گذر کن، گل گذر کن

از حال گل ما را خبر کن

نازنین ما را خبر کن

با مدعی کمتر بنشین

نازنین، ای مهجبین

بیچاره عاشق، ناله تا کی، ناله تا کی

یا دل مده یا ترک سر کن، ترک سر کن

شد خونفشان چشم تر من

پُر خون ِ دل شد ساغر من

ای یار عزیز، مطبوع و تمیز

در فصل بهار، با ما مستیز

آخر گذشت آب از سر من

گا چاک غم بر پيرهن زد پيرهن زَد پيرهن زَد

از غيرت آتش، در چمــن زَد

در چمن زَد در چمن زَد

بُلبُل چو من شُــد، در چم دستان ســرا، بَهر وطن

ديدی که ظالم تيشه اش را تيشه اش را

آخر به پای خويشتن زد

خويشتن زد

شُد خون فِشان چشـم تر من پُر خون دل شُد، ساغـر من

اِی يار عزيز، مطبوع و تميز در فصل بهار، با ما مستيز

آخر گُذشت آب از سر من ببين چشـم تَـر من ببين چشـم تَـر من