راز دل

مرا

رازیست اندر دل به خون دیده پرورده

مرا رازیست مرا رازیست به خون دیده پرورده

ولیکن با که گویم راز چون محرم نمیبینم

ولیکن با که گویم راز چون محرم نمیبینم

قناعت میکنم با درد چون درمان نمیبینم

قناعت میکنم با درد چون درمان نمیبینم

تحمل میکنم با زخم چون مرهم نمیبینم

تحمل میکنم با زخم چون مرهم نمیبینم

نم چشم آبروی من ببرد از بس که میگریم

چرا گریم کز آن حاصل برون از نم نمیبینم

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمیبینم

دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمیبینم

دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی آید

دمم با جان برآید چون که یک همدم نمیبینم

مرا رازیست مرا رازیست به خون دیده پرورده

مرا رازیست مرا رازیست به خون دیده پرورده

نم چشم آبروی من ببرد از بس که میگریم

چرا گریم کز آن حاصل برون از نم نمیبینمخوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه

که من تا آشنا گشتم دل خرم نمیبینم

مرا رازیست مرا رازیست به خون د یده پرورده

مرا رازیست مرا رازیست به خون د یده پرورده

کنون دم درکش ای سعدی که کار از دست بیرون شد

به امید دمی با دوست و آن دم هم نمیبینم