آن مرد

چندان که طلایه دار گم شد

صد قافله در غبار گم شد

افتاد به خاک مرد و اسبی،

بی سرور و بی سوار گم شد

دیو آمد و از درخت جادو

در باغ طلسم انار گم شد

تقویم به باد غارتی رفت

وز وی ورق بهار گم شد

توفان شن روان که آمد،

در بادیه چشمه سار گم شد

خاکستر خویش را به سر ریخت

وان گاه شکسته وار گم شد

تاریک شد آسمان چراغش

آن ماه که در غبار گم شد

خورشید که قصد جان خود کرد

آن سایه بی قرار گم شد

تصویر جوانی مرا داشت ،

آن مرد که در غبار گم شد

چندان که طلایه دار گم شد

صد قافله در غبار گم شد

افتاد به خاک مرد و اسبی،

بی سرور و بی سوار گم شدتاریک شد آسمان چراغش

آن ماه که در غبار گم شد

خورشید که قصد جان خود کرد

آن سایه بی قرار گم شد

تصویر جوانی مرا داشت ،

آن مرد که در غبار گم شد