من همه‌ی تو

همواره عشق بی خبر از راه میرسد

چونان مسافری که به ناگاه میرسد

وا می نهم به اشک و به مژگان تدارکش

چون وقت آب و جاروی این راه می رسد

همواره عشق بی خبر از راه میرسد

چونان مسافری که به ناگاه میرسد

وا می نهم به اشک و به مژگان تدارکش

چون وقت آب و جاروی این راه می رسد

میلی کمین گرفته پلنگانه در دلم

تا آهوی تو کی به کمینگاه می رسد

هنگام وصل ماست به باغ بزرگ شب

وقتی که سیب نقره ای ماه می رسد

با دیگران نمی نهدت دل به دامنت

چندان که دست خواهش کوتاه می رسد

اینت زهی شکوه که نزدت سلام من

با موکب نسیم سحرگاه می رسد

میلی کمین گرفته پلنگانه در دلم

تا آهوی تو کی به کمینگاه می رسد

هنگام وصل ماست به باغ بزرگ شب

وقتی که سیب نقره ای ماه می رسد