Zabıt 2: Boşluk

Bu nasıl boşluk!

Ben heder oldum

Kalbimi sıktım hep, kangren oldu

Sarıdan soğuktu, maviden koyu

Kafamı çevir de maziden koru!

Elbette her şeyin tavizi olur da ben göze aldım bir narsiste sorun!

Dediler karşımda, bak sistem budur

Elimde balta, içimde boşluk

Etrafım orman niçin hep solmuş?

Her yanım insan, kiminle koştum?

Boğuldum suyundan içmedim yudum

Görünmez, bilinmez, biçilmez boşluk!

Ömrümün yarısı sağlıktan hoşnut bir

Yoksunluk sadece madde mi dostum?

Bitmemiş filmler Akdeniz olmuş

Kin değil üstümde pak temiz boşluk!

Niye sırtımdan kanlara doydun ki sofram hep ortada kalkmamış, durmuş

Veda ki benimle hep tanış olmuş

Ben hayır mı derim?

Manzaran olsun!

Bu boşluk olmasa kahraman olmuştuk, masallar aslında tatlıdır çocuk!

Birlikte yaşarım, tanımam demem ki karşımda oturan sırıtan boşluk!

Sırıtan boşluk!

Sırıtan boşluk!

Ben doydum, size afiyet olsun!