İnsanlar Ölü

Gökyüzünden düşmenize aktivizm sebep

Global bir dünya isteyenler Akdenize gider (Ah!)

Nevzat Çelik de belki ülkesini sever bir gün

Üstünüzde ahı, bugünlere kinle güler

Güneydoğusuna savaş ekilen bir memleketin

Batısının göç olması çok mu abes hocam?

Guantanamoya ağlayıp da, Diyarbakıra susan

Bir gün konuşacaksa, uyananlar boğazından tutar

Ana dilde eğitim yasak, ne şarkısı?

Aman, Malatyadan çıkma yola, yollar yanar

Serdar Ortaç sonrasında yüz binlere pop yapar

Ertuğrul Özkök o gün en şerefsiz yazar

Modern ve devrimci bir ayaklanma haziranda başlar

Yaz aşkımız, toma bir de gazlar

İzmir çocukları anarşizmi yoktan var eder

Argo İzmir geleceğe boykot vaat eder

(İnsanlar ölü)

En az senin kadar, en az benim kadar ölü, bu ülkeye gömülü

(İnsanlar ölü)

Sanatçısı ölü, savaşçısı ölü, sosyalisti, aktivisti ölü

(İnsanlar ölü)

Konuşanı sustur, başaranı öldür, anarşiste bekle görüş günü

(İnsanlar ölü) Direnenler sürgün

(İnsanlar ölü) Hepsi ölü

Sivasta duman tüter, sıvazlanır sakal

20 sene sonra olur bakan

Beş yüz sene sonra Bedrettini asan zihniyetin primi yaptı tavan

Aman, sorgulaman yasak burda, doğrulanan yalan (yalan)

Memleketinden insanlar bir manzara uzakta

Hepimiz tutsaksak tel örgüllerle çevrili çocuklar gibi

Nazım gibi, Yılmaz Güney gibi, vatan hasretiyle yanar barikatlar sokakta

Gecenin körü, gökyüzü dahil tüm siyahlar ayakta

Mandeladan sonra kimse barış da yakmaz

Prefabriklerin ömrü kaç hafta?

Van komple ayazdayken ruhun kaç derecede yanmakta?

Sabahın sahibi var, adı Hasan Ferit (Ferit)

Gülüşünde kan izi var, bi' gün çıkar gelir (gelir)

Büzenin tam kalbinde açılınca gedik (gedik)

Üşür ölüm bile, düşer karşısında yenik

(İnsanlar ölü)

En az senin kadar, en az benim kadar ölü, bu ülkeye gömülü

(İnsanlar ölü)

Sanatçısı ölü, savaşçısı ölü, sosyalisti, aktivisti ölü

(İnsanlar ölü)

Konuşanı sustur, başaranı öldür, anarşiste bekle görüş günü

(İnsanlar ölü) Direnenler sürgün

(İnsanlar ölü) Hepsi ölü

Kan üstünde lafla gemi yürütürler yalanla

Ve çıkıp der ki utanmadan, "Artık analar ağlamaz"

Anne Ayvalıtaş, bak, öldü gitti kahırdan

Tüm bunları hesabı ise elbet bi' gün sorulacak

Farkındaydı çocuk, vuran gördü yakın mesafeden

Kapsül patlar, helak eder 14'ün de esarete

Mahkum olur Berkin Elvan, ekmek almak felakete

Neden oldu, sonra bir kaç gazete yazdı nezaketen

Sürgün edilir insanlar vatanından yokluğa

Milyar kişi aç yatarken kimse doymaz tokluğa

Kin doğurdu topluma, kim buyurdu sormayacaksın

Kan gölünün ortasından gelen sesi duymayacağız

Nasıl duymuyorsak bunu, altındalar komple karın

Devlet yardım toplar, para mermi olup yankılanır

Onca hayat kaldı yarım, bu yüzden anlayacağın

Umutları yarın değil, sonrası yarınların

(İnsanlar ölü)

En az senin kadar, en az benim kadar ölü, bu ülkeye gömülü

(İnsanlar ölü)

Sanatçısı ölü, savaşçısı ölü, sosyalisti, aktivisti ölü

(İnsanlar ölü)

Konuşanı sustur, başaranı öldür, anarşiste bekle görüş günü

(İnsanlar ölü) Direnenler sürgün

(İnsanlar ölü) Hepsi ölü

İnsanlar ölü

İnsanlar ölü

İnsanlar ölü

İnsanlar ölü

(İnsanlar ölü) Hepsi ölü