فریاد

خانه ام آتش گرفته ست، آتشی جانسوز، آتشی جانسوز

خانه ام آتش گرفته ست، آتشی جانسوز، آتشی جانسوز

هر طرف می سوزد این آتش

پرده ها و فرش ها را، تارشان با پود

من به هر سو می دوم گریان

در لهیب آتش پر دود

من به هر سو می دوم گریان

در لهیب آتش پر دود

در لهیب آتش پر دود

وز میان خنده هایم تلخ

و خروش گریه ام ناشاد

از درون خسته سوزان

می کنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد

خانه ام آتش گرفته ست، آتشی بی رحم

همچنان می سوزد این آتش

نقش هایی را که من بستم به خون دل

بر سر و چشم در و دیوار

در شب رسوای بی ساحل

وای بر من، وای بر من

وای بر من، سوزد و سوزد

غنچه هایی را که پروردم به دشواری

در دهان گود گلدان ها

روزهای سخت بیماری

روزهای سخت بیماری

از فراز بام هاشان، شاد

از فراز بام هاشان، شاد

دشمنانم، موذیانه خنده های فتح شان بر لب

بر من آتش به جان ناظر

در پناه، این مشبک شب

من به هر سو می دوم، گریان

ازین بیداد

می کنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد

وای بر من، همچنان می سوزد این آتش

آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان

وآنچه دارد منظر و ایوان

من به دستان پر از تاول

این طرف را می کنم خاموش

وز لهیب آن روم از هوش

زآن دگر سو شعله برخیزد، به گردش دود

تا سحرگاهان، که می داند، که بود من شود نابود

تا سحرگاهان، که می داند، که بود من شود نابود

خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر

صبح از من مانده بر جا، مشت خاکستر

مانده بر جا، مشت خاکستر

وای، وای،

وای، آیا هیچ سر بر می کنند از خواب

مهربان همسایگانم از پی امداد

سوزدم این آتش بیدادگر بنیاد

می کنم فریاد، ای فریاد، ای فریاد