تصنیف دشتی مرا رها کن

رو سر بنه بالین

رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

ترک من خراب شب گرد مبتلا کن

شب گرد مبتلا کن، های، شب گرد مبتلا کن

ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده

ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده

بر آب دیده ما، صد جای آسیا کن

صد جای آسیا کن، های، صد جای آسیا کن

خیره کشی ست ما را، دارد دلی چو خارا

خیره کشی ست ما را، دارد دلی چو خارا

بُکشد کَسَش نگوید، کَسَش نگوید، کَسَش نگوید

تدبیر خون بها کن، های

بکشد کسش نگوید، کسش نگوید، کسش نگوید

تدبیر خون بها کن

از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی

از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی

بگزین ره سلامت، ره سلامت، ره سلامت

ترک ره بلا کن، های

بگزین ره سلامت، ره سلامت، ره سلامت

ترک ره بلا کن

ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها

ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها

خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن

خواهی برو جفا کن، های

خواهی برو جفا کن