تصنیف می عشق

گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

سلطان جهانم به چنین روز غلام است

در مذهب ما باده حلال است ولیکن

در مذهب ما باده حلال است ولیکن

بی روی تو ای سرو گل اندام حرام است

بی روی تو ای سرو گل اندام حرام است

می خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز

می خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز

وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است

وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است

از ننگ چه گویی، از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است

از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است

وز نام چه پرسی وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است

وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است

همواره مرا کنج خرابات مقام است

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است

همواره مرا کنج خرابات مقام است

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

کایام گل و یاسمن و عید صیام