تصنیف پنهان چو دل

(ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می کنم)

(تو کعبه ای هر جا روم، قصد مقامت می کنم)

ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می کنم

تو کعبه ای هر جا روم، قصد مقامت می کنم

هر جا که هستی حاضری، از دور در ما ناظری

شب خانه روشن می شود، چون یاد نامت می کنم

گه همچو باز آشنا، بر دست تو پر می زنم

گه چون کبوتر پر زنان، آهنگ بامت می کنم

گر غایبی هر دم چرا، آسیب بر دل می زنی

ور حاضری پس من چرا، در سینه دامت می کنم

دوری به تن لیک از دلم، اندر دل تو روزنی ست

دوری به تن لیک از دلم، اندر دل تو روزنی ست

زان روزن دزدیده من، چون مه پیامت می کنم

ای چاره در من چاره گر، حیران شو و نظاره گر

بنگر کز این جمله صور،

بنگر کز این جمله صور، این دم کدامت می کنم

دوری به تن لیک از دلم، اندر دل تو روزنی ست

زان روزن دزدیده من، چون مه پیامت می کنم

ای چاره در من چاره گر، حیران شو و نظاره گر

بنگر کز این جمله صور

بنگر کز این جمله صور، این دم کدامت می کنم

ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می کنم

تو کعبه ای هر جا روم، قصد مقامت می کنم

هر جا که هستی حاضری، از دور در ما ناظری

شب خانه روشن می شود، چون یاد نامت می کنم

چون یاد نامت می کنم