آسیب

دیر کردی، مث همیشه

تو تاریکی من دنبال سایه

پشت این دیوار، روز آفتابی ست

ولی درها قفل، کلید اینجا نیست

یه بار کافی بود

لغزیدن، ترسیدن

هر بار، هر بار

من از پشت افتادم

دست بر دار از آزارم

تو دیوونه، من بیمارم

فردا شاید بتابه باز نوری از لای ابرها

اما باید تا تاریکه با ترس هامون زنده بمونیم

یه بار کافی بود

لغزیدن، ترسیدن

هر بار، هر بار

من از پشت افتادم