تبعید اجباری

نشستی رو به روم ولی فرسنگ ها دور

احساس ناتموم، مرز حرف و سکوت

میری تا برسی به دنیای خیالیت

ولی من می مونم هر روز با جای خالیت

این حال آخرین دیدار ماست

طعم تلخ پایان این ماجراست

کاشکی تموم بشه این بازی تکراری

از آوار تنهایی منو بیرون بیاری

یه رویا تو بیداری

اگه تو بذاری

برمیگردیم به هم از تبعید اجباری

این حال آخرین دیدار ماست

طعم تلخ پایان این ماجراست

تلخی نبودنت رو از نگاهم بخون

همه تنم با فریاد میگه که نرو با من بمون

با من بمون

با من بمون

با من بمون

اگه بار دیگه