باد متقاطع

مثل تن یه اسب پیر جلوی شلاق تو لالم

منم بادبادکی بی دست که روی سیم برق اُفتادم

من عادت بهت نکردم آخه بردن من زوری بود

حرفات منو میکشت مثل باد مخالف سرد

هر جا که می خواست منو میبرد

هر جا که می خواست منو میبرد

حالا یه مشت غرور من توی مغزم داره می پوسه

عکس العملهای خاموشم واسه خودم یه کابوسی

حرفات مثل طاعون دستات مثل مرداب

نگاه تو اون تیغیه که گلومو داره میبره

دروغهای تو آتیش سادگی من هیزم شد

آره ذهن تو بیماره این به همه ثابت شد

هر چی خاطره است از تو می خوام با سیگار دود کنم

هر چی که دارم از تو میخوام تو مشتم خوردش کنم

حالا با یه باد ملایم می خوام از روی سیم برق جدا شم

دیگه مثل یه اسب وحشی تو رو از روی گرده ام بکنم

میخوام عادت کنم بی تو این واسه من باید شد

دیگه کامل شده دردام غرور من بلند شد

آخه ذهن تو بیماره این به همه ثابت شد

آره منم بیمارم این به همه ثابت شد