شب

شب آمد شب آمد دوباره

که سوسو زند هر ستاره

به دامن شب ها دو چشمم

کمی فرصت گریه داره

تو ای شب که مثل خود من

غریبی و تنهاترینی

دلت را گرفته سیاهی

خموشی و عشق آفرینی

نواها به دل کرده پنهان تویی

تو پر سوز و پر رمز و رازی

بلاکش تویی روح سرکش تویی

تو باید به فردا ببازی

آن که دل داد و پژمرد و افسرد

حسرت روزگاران به جان برد

آن که با آرزوهای بسیار

رنج یاران نامهربان برد

نواها به دل کرده پنهان تویی

تو پر سوز و پر رمز و رازی

بلاکش تویی روح سرکش تویی

تو باید به فردا ببازی

ای خدا خسته ام ساز بشکسته ام

جز تاثر نوایی ندارم

ای شبم رحمتی تا که در فرصتی

همچو ابر بهاران ببارم

آن که دل داد و پژمرد و افسرد

حسرت روزگاران به جان برد

آن که با آرزوهای بسیار

رنج یاران نامهربان برد

نواها به دل کرده پنهان تویی

تو پرسوز و پر رمز و رازی

بلاکش تویی روح سرکش تویی

تو باید به فردا ببازی