وقتی بهار نیست

خشکیده رود مهربانی ، مهربانی نیست

ابر غم از هر سو گرفته ، آسمانی نیست

پرپر شده گل ها ، باغ و بهاری نیست

دل ها پر از کینه ، شده جز غباری نیست

باغ و بهاری نیست ، باغ و بهاری نیست

وقتی غم دل با گریه هامی ، پروانه خشکید از شاخه هامی

وقتی تبسم شد کهربایی ، هم خانه با من شد بی نوایی

جایی که خورشید گرمی ندارد ، درد زمانه شرمی ندارد

مهتابت اما مهتاب من ، مهتاب من نیست

در سینه قلب بی تاب من ، بی تاب من نیست

من با گرفتن ها در کنج تنهایی ، در سینه پروردم رنج شکیبایی

در آشنایی ها ، نا آشنایی ها ، آرامش هستی در بی نشانی ها

خشکیده رود مهربانی ، مهربانی نیست

ابر غم از هر سو گرفته ، آسمانی نیست

پرپر شده گل ها ، باغ و بهاری نیست

دل ها پر از کینه ، شده جز غباری نیست

باغ و بهاری نیست ، باغ و بهاری نیست

وقتی غم دل با گریه هامی ، پروانه خشکید از شاخه هامی

وقتی تبسم شد کهربایی ، هم خانه با من شد بی نوایی

جایی که خورشید گرمی ندارد ، درد زمانه شرمی نداردمهتابت اما ، مهتاب من ، مهتاب من نیست

در سینه قلب ، بی تاب من ، بی تاب من نیست

من با گرفتن ها در کنج تنهایی ، در سینه پروردم رنج شکیبایی

در آشنایی ها ، نا آشنایی ها ، آرامش هستی در بی نشانی ها

خشکیده رود مهربانی ، مهربانی نیست

ابر غم از هر سو گرفته ، آسمانی نیست

پرپر شده گل ها ، باغ و بهاری نیست

دل ها پر از کینه ، شده جز غباری نیست

باغ و بهاری نیست ، باغ و بهاری نیست