کارون

من به خاکسترنشینی عادت دیرینه دارم

من به خاکسترنشینی عادت دیرینه دارم

سینه مالامال درد اما دلی بی کینه دارم

پاکبازم من ولی در آرزویم زندگانیست

مثل هر جنبنده ای من هم دلی در سینه دارم

ز رود کارون به خدا برای من مونده به جا

شراره خاطره ها ز عهد بشکسته ما

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

از این دل خسته پیوسته می جوشد موج حسرت در هجران چون کارون

روم که بی پروا در صحرا سر بگذارم از عشقت ای ایران ای ایران

از این دل خسته پیوسته می جوشد موج حسرت در هجران چون کارون

روم که بی پروا در صحرا سر بگذارم از عشقت ای ایران ای ایران

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

ز رود کارون به خدا برای من مونده به جا

شراره خاطره ها ز عهد بشکسته ما

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

از این دل خسته پیوسته می جوشد موج حسرت در هجران چون کارون

روم که بی پروا در صحر اسر بگذارم از عشقت ای ایران ای ایران

از این دل خسته پیوسته می جوشد موج حسرت در هجران چون کارون

روم که بی پروا در صحر اسر بگذارم از عشقت ای ایران ای ایران

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید

چو از تو هم یاد آید دلم به فریاد آید