دنیا

ای خدا ای که چنینم کرده ای

ای خدا ای که چنینم کرده ای خسته ز هستی

کو در باز امید که به رویم تو نبستی، تو نبستی

نه تحمل به اسارت، نه امیدی به رهایی

ای خدا شکر، ولیکن آخه نشد این رسم خدایی

نشد این رسم خدایی

غصه بعد از غصه، غم دنبال هم

ضربه روی ضربه، ماتم پشت هم

من نمیدونم چرا این زندگی

بر سرم بارد مصیبت دم به دم

بر سرم بارد مصیبت دم به دم

دنیا ز تو سیرم، بگذار که بمیرم

در دامت اسیرم، دنیا، دنیا

من بی پناهم، من بی گناهم

اشکم گواهم، دنیا، دنیا

مینالم همچون نی با ناکامی

ای دنیا از تو سیرم

تا بمیرم

ناید از من نامی بر لب، دنیا، دنیا