سایه می‌بینم

در کمند زلف او

بغض گریه

گلِ گلزارِ حسین

از کوه تا کوه

قامت ویرانه کرده

ای سپاهِ گریهٔ کبود

هوای شونت

دردِ بی‌حساب

اقامت؛ شرم، ناله و گریه

قاتلِ اهریمنم

من لی یاکونو حسب

بابا بیا

تماشات می‌کنم با اشک

من، بر افتاده

نگفته هم پیداست

ناخون دارم

دارم نگات می‌کنم

مولای بی‌زهرا

نرو بابا (اجرای زنده)

خانهٔ غم

ای غمِ هزارساله

همه می‌گن گریه نکن

تا دریایی

زمین - آخر راهی شدی - اجرای زنده

دم می‌زنم از جلال تو، یا علی

دم می‌زنم از جلال تو، یا علی

با ظلم راه نیومدی

نجابت او

ابی نمانده

ای سپاهِ گریهٔ کبود

حرام آواره می‌شه

چشماتو رو هم می‌ذاری

چشم کسی نشد