ساقی

ساقی به نور باده برافروز جام ما

مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

به عشق

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم

ای بیخبر ز لذت شرب مدام ما

گو نام ما زیاد به عمداً چه میبری

خود آید آنکه یاد نیاری ز نام ما

حافظ ز دیده دانه اشکی همی فشان

حافظ

ساقی به نور باده برافروز جام ما

مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

به عشق

حافظ ز دیده دانه اشکی همی فشان

حافظ