حکایت

سحر بلبل حکایت با صبا کرد

که عشق روی گل با ما چه ها کرد

من از بیگانگان هرگز ننالم

که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

گر از سلطان طمع کردم خطا بود

ور از دلبر وفا جستم جفا کرد

خوشش باد آن نسیم صبحگاهی

خوشش باد آن نسیم صبحگاهی

که درد شب نشینان را دوا کرد

خوشش باد آن نسیم صبحگاهی

به هر سو بلبل عاشق در افغان

بشارت بر به کوی می فروشان

که حافظ توبه از زهد ریا کرد

حافظ حافظ حافظ حافظ

حافظ حافظ حافظ حافظ

حافظ حافظ حافظ حافظ

حافظ حافظ حافظ حافظ