ادامه ساز و آواز

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود، ای دوست

رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست

چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم

چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم، ای دوست

گرش به باده بشویید حق به دست شماست

نخفته ام ز خیالی که می پزد دل من

خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست

از آن به دیرِ مغانم عزیز می دارند، آی دل

از آن به دیرِ مغانم عزیز می دارند

که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست

چه ساز بود

آخ، چه ساز بود که در پرده می زد آن مطرب

که رفت عمر و هنوزم دِماغ پُر ز هواست

ندای عشق تو دوشم در اندرون دادند

فضای سینه حافظ هنوز پر ز صداست

فضای سینه حافظ هنوز پر ز صداست