تصنیف مرغ خوشخوان

یوسفِ گُم‌گشته

یوسفِ گُم‌گشته، بازآید

یوسفِ گُم‌گشته

بازآید به کنعان

غم مَخور، غم مَخور

کلبه‌ی احزان

شود روزی گلستان

غم مخور، غم مَخور

این دل غم‌دیده

حالش به شود، به شود

دل بد مکن

وین سر شوریده

بازآید به سامان

غم مخور، غم مخور

گر بهار عمر باشد

باز بر تخت چمن

چتر گل در سر کشی

ای مرغ خوش خوان

مرغ خوش خوان

غم مخور، غم مخور[همخوان]

این دل غم‌دیده

حالش به شود، به شود

دل بد مکن

وین سر شوریده

بازآید به سامان

غم مخور، غم مخور

گر بهار عمر باشد

باز بر تخت چمن

چتر گل در سر کشی

ای مرغ خوش خوان

مرغ خوش خوان

غم مخور، غم مخور

هان مشو نومید، مشو نومید

چون واقف نه‌ای از سِر غیب

باشد اندر پرده، بازی‌های پنهان

غم مخور، غم مخور

در بیابان، گر به شوق کعبه

خواهی زد قدم

در بیابان، گر به شوق کعبه

خواهی زد قدم

سرزنش‌ها گر کند خار مَغیلان

غم مخور، غم مخور[قسمت ۳]

دور گردون، دور گردون

دور گردون گر دو روزی

بر مراد ما نرفت

دائما یکسان نباشد حال دوران

غم مخور، غم مخور

گر چه منزل، بس خطرناک است

و مقصد بس بعید

هیچ راهی نیست، راهی نیست

کان را نیست پایان

غم مخور، غم مخور، غم مخور

حال ما در فُرقت جانان و

اِبرام رقیب

حال ما در فُرقت جانان و

اِبرام رقیب، جمله می‌داند

جمله می‌داند، خدای حال گردان

غم مخور، غم مخور، غم مخور

جمله می‌داند، خدای حال گردان

غم مخور، غم مخور، غم مخور

غم مخور، غم مخور، غم مخور

غم مخور، غم مخور، غم مخور