ساز و آواز دشتستانی

آی به کشت خاطروم جز غم نروید، عزیز دلوم

به باغوم جز گل ماتم نروید

آی به صحرای دل بی حاصل مو

گیاه ناامیدی هم نروید

امان ای دل، ای دل، ای دل، ای دل، ای دل

خدا ای دل، ای دل، ای دل، ای

یا، آه، آه

به دشت افتاده مجنون

آخ به دشت افتاده مجنون زار و دلتنگ

چو سیل آورده چوبی در بن سنگ

آی چو سیل آورده چوبی در بن سنگ، داد و بیداد

به شب از آتش

آخ به شب از آتش آه شرربار

نمایان دود و دم دامان کهسار

آخ، آی، ای دل، ای داد، آخ، ای دوست

یار، ای دل، ای دل، آی

آخ غم عشقت بیابون پرورم کرد

هوای بخت بی بال و پروم کرد

به مو گفتی صبوری کن صبوری

صبوری طرفه خاکی بر سروم کرد

وای به روی دلبری گر مایل استوم خدای من

مکن منعوم گرفتار دل استوم، آی دل

به روی دلبری گر مایل استوم، آی

مکن منعوم گرفتار دل استوم

خدا را ساربون آهسته می ران

که مو واماندۀ این قافله استوم

عزیزا کاسۀ چشموم سرایت

میون هر دو چشموم جای پایت

از او ترسم، از او ترسم که غافل پا نهی باز

نشینه خار مژگونم، نشینه خار مژگونم به پایت

ای دل، ای یار، جان ای دل، جان ای دل، آی، آخ، ای داد

تو دوری از بروم دل در بروم نیست

تو دوری از بروم دل در بروم نیست عزیزوم

هوای دیگری هم در سروم نیست غریبوم

به جان دلبروم کز هر دو عالم

تمنای دگر جز دلبروم نیست