کافه بهشت

احساس می کنم تو رو از پشت اینهمه سکوت

تو کافه بارون میگیره وقتی میشینم رو به روت

از راه که میرسی بازم عطرت میپیچه تو هوا

فنجونم رو پر میکنی از حس طعمی آشنا

وقتی نگاهم می کنی خورشید تکراری میشه

همین جا روی میزمون رود عسل جاری میشه

حوا تویی هرجا تو باشی بهشته

سیبی که چیدی ابتدای سرنوشته

کافه، خیابون، خونه یا هرجا که باشیم

می تونیم از دنیا و تلخی هاش جدا شیم

چیزی بگو بانوی من، کلافه ام ازین سکوت

میشکنه بغض آخرم وقتی می شینم رو به روت

چیزی بگو شاید صدات حریف دلتنگی بشه

شاید شب سیاه، سفید با واژه هات رنگی بشه

شاید که بیدارم کنی از خوابی که کابوسمه

دارم به دریا میزنم چشمای تو فانوسمه

حوا تویی هرجا تو باشی بهشته

سیبی که چیدی ابتدای سرنوشته

کافه، خیابون، خونه یا هرجا که باشیم

می تونیم از دنیا و تلخی هاش جدا شیم