بی‌منطق

میدونم با تو سقفی ندارم

میدونم باید خودمو کنار بذارم

میدونی با من این کوچه بن بسته

میدونی این راه با بی راهه همدسته

میدونم که این دل به قلبت گره خورده

میدونم دلتنگی هوش و حواست رو برده

میدونی سرنوشت واسه ما دوتا یکی نیست

میدونی اینجا پره از تابلوهای ایست

احساس میکنم از وقتی دیدمت

دنیام پر شده از عشق و اضطراب

با چشم روشنت خورشیدو ساده کن

از نیمه های شب به زندگیم بتاب

من عاشقت شدم درکم کن و بفهم

تو بغض و انتظار سر به سرم نذار

از من که عاشقم چشامتو بر ندار

دشواره این مسیر تو عشق کم نیار

چشمامو بستمو هم دست بچگیم

از راهی رد شدم که به تو میرسید

تو این شب سپید جز تو که عاشقی

کی اشکامو شمرد کی بغضمو شنید

تو جزر و مد ماه زل میزنم به تو

دریا رو با چشات هم سطح میکنم

تو نقش اول این عاشقونه ای

من با تو گیشه ها رو فتح میکنم

از بغض و خاطره پل میزنم به تو

به روزهای قبل به روزهای خوب

به روزهایی که گُم می شدیم با هم

تو عمق کوچه ها از صبح تا غروب

این کوچه ها هنوز از عطر تو پرن

با این که دلخورن از دل نبستنت

نبض منو بگیر تا حس کنی تبو

من موندم و شب و چشمای روشنت

ما میرسیم به هم هر جوری که شده

من رو ببخش اگه بی منطقم هنوز

من رو ببخش اگه درکت نمیکنم

دست خودم که نیست من عاشقم هنوز

تو جزر و مد ماه زل میزنم به تو

دریا رو با چشات هم سطح میکنم

تو نقش اول این عاشقونه ای

من با تو گیشه ها رو فتح میکنم