ماهی

ترانه

شب‌ها که می‌سوخت

غزل

تو را من چشم‌به‌راهم

کوه بیداد

لحظه دیدار

من و تو، درخت و بارون

سامی رومی

ندای آغاز

یک پوست و استخوان

غزل

همه فصل‌ها

شبانه

می‌ترسم اشک در غم ما پرده‌در شود

نمایش فاصله

گله

یاری، اندر کس نمی‌بینم

ای صبا، نکحتی از خاک راه یار بیار

مهتاب

گل در بر و می در کف

صبح است ساقیا

رقصم گرفته بود – آکوستیک

زاهد خلوت‌نشین

یک پوست و استخوان

بیا تا گل برافشانیم

دانی که چیست دولت؟

ریرا

گل بوی عیش می‌داد

بخت از دهان دوست

رسید مژده