ساز و آواز (بر اساس شعری از باباطاهر)

تو که نازنده بالا دلربایی

آخ، تو که بی سرمه چشمون سُرمه سایی

تو که مُشکین دو گیسو در قفایی

به مو گویی که سرگردون چرایی

سرگردون چرایی، ای داد بی داد، ای دل

بمیروم تا تو چشم تر نبینی، دلربای

شرار آه پرآذر نبینی

چنان از آتش عشقت بسوزوم

که از مو رنگ خاکستر نبینی، داد بی داد

دلم دردی که دارد با که گوید

گنه خود کرده تاوان از که جوید

دریغا نیست همدردی موافق

که بر بخت بدم خوش خوش ببوید

خوش خوش ببوید

گل وصلت فراموشم نگردد

وگر خار از سر گورم بروید

ای دل دل، ای دل دل، ای دل دل، ای داد بی داد، ای دل، ای داد بی داد

سیه بختُم که بختُم واژگون بی واژگون بی

سیه روزُم که روزُم تیره گون بی تیره گون بی

شدوم محنت کش کوی محبت

آخ، ز دست دل که یا رب

آخ، که یا رب غرق خون بی، غرق خون بی

ای دل، ای دل، ای دل، ای دل

آخ، دل ای، دل ای، دل ای، دل ای، دل ای

دل ای، دل ای، دل ای، دل ای، دل ای، دل ای

ز عشقت سوختوم، ای جان کجایی، جان کجایی

بماندوم بی سر و سامان کجایی، آخ کجایی

نه جانی و نه غیر از جان چه چیزی، آخ چه چیزی

نه در جان نه برون از جان کجایی، آخ کجایی کجایی