تصنیف «ز من نگارم»

ز من نگارم عزیزم خبر ندارد

به حال زارم حبیبم نظر ندارد

خبر ندارم من از دل خود

دل من از من عزیزم خبر ندارد

دل من از من عزیزم خبر ندارد

کجا رود دل عزیز من آخ که دلبرش نیست

کجا رود دل عزیز من آخ که دلبرش نیست

کجا پرد مرغ عزیزم که پر ندارد

کجا پرد مرغ عزیزم که پر ندارد

امان از این عشق عزیز من آخ فغان از این عشق

امان از این عشق عزیز من آخ فغان از این عشق

که غیر خون جگر ندارد

که غیر خون جگر ندارد

امان از این عشق عزیز من آخ فغان از این عشق

امان از این عشق عزیز من آخ فغان از این عشق

که غیر خون جگر ندارد

که غیر خون جگر ندارد

همه سیاهی حبیبم همه تباهی

مگر شب ما طبیبم سحر ندارد