تصنیف گنبد مینا

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم

و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم

از دل تنگ گنه کار برآرم آهی

از دل تنگ گنه کار برآرم آهی

کآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم

مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست

مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست

می کنم جهد که خود را, مگر آن جا فکنم

مگر آن جا فکنم

خورده ام تیر فلک باده بده تا سرمست

خورده ام تیر فلک باده بده تا سرمست

عقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم

بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه

بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه

تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم

تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم