من از تو لبریزم

ای توبهام شکسته از تو کجا گریزم؟

ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم؟

ای نور هر دو دیده بیتو چگونه بینم؟

وی گردنم ببسته از تو کجا گریزم؟

تو نه چنانی که منم

من نه چنانم که تویی

تو نه بر آنی که منم

من نه بر آنم که تویی

من همه در حکم توام

تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم

من کم از آنم که تویی

با همه ای رشک پری

چون سوی من برگذری

باش چنین تیز مران

تا که بدانم که تویی

دوش گذشتی ز درم

بوی نبردم ز تو من

کرد خبر هوش مرا

جان و روانم که تویی

تو نه چنانی که منم

من نه چنانم که تویی

تو نه بر آنی که منم

من نه بر آنم که تویی

من همه در حکم توام

تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم

من کم از آنم که تویی

مستم و تو مست ز من

سهو و خطا جست ز من

من نرسم لیک بدان

هم تو رسانم که تویی

زین همه خاموش کنم

صبر و صبر نوش کنم

عذر گناهی که کنون

گفت زبانم که تویی

گفت زبانم که تویی

تو نه چنانی که منم

من نه چنانم که تویی

تو نه بر آنی که منم

من نه بر آنم که تویی

من همه در حکم توام

تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم

من کم از آنم که تویی

تو نه چنانی که منم

من نه چنانم که تویی