آن‌که درون من است

این جا کسیست پنهان دامان من گرفته

خود را ز پس کشیده پیشان من گرفته

این جا کسیست پنهان چون جان و خوشتر از جان

باغی به من نموده ایوان من گرفته

این جا کسیست پنهان همچون خیال در دل

اما فروغ رویش ارکان من گرفته

این جا کسیست پنهان

این جا کسیست پنهان مانند قند در نی

شیرین شکرفروشی دکان من گرفته

جادو، چشم بندی چشم کسش نبیند

سوداگری است موزون میزان من گرفته

چون گل شکر من و او در همدگر سرشته

من خوی او گرفته او آن من گرفته

این جا کسیست پنهان

گوید ز گریه بگذر زان سوی گریه بنگر

عشاق روح گشته ریحان من گرفته

یاران دل شکسته بر صدر دل نشسته

مستان و می پرستان میدان من گرفته

اینجا کسیست پنهان دامان من گرفته

خود را ز پس کشیده پیشان من گرفته

اینجا کسیست پنهان چون جان و خوشتر از جان

باغی به من نموده ایوان من گرفته

اینجا کسیست پنهان