آبا

جای پاهای تو رو ماسه ها مونده

هرم آفتاب زده جا پاتو سوزونده

موجای خسته میون گل نشستن

از راه دور اومدن خسته خسته ان

هنو باور ندارم رفتنتُ

دست خاک سرد سپردن تنتُ

هنو باور ندارم

هنو باور ندارم

تن تو فدای بی رحمی دریا شد و رفت

تن من تشنه یک قطره ی آب ، ارزونی خاک شد و رفت

وسعت فاصله مون از اینجا تا عرش خداست

تن ما تنهاترین تنای دنیا شد و رفت

هنو باور ندارم رفتنتُ

دست خاک سرد سپردن تنتُ

هنو باور ندارم

هنو باور ندارم

مرغای آبی واست چاووشی خوندن

تا ملائک با گلا روتو پوشوندن

سینه زن دسته به دسته ، کتلا خم

نوحه سر دادن و بردنت رسوندن

ای ز کف رفته که بود اول پر گشودنت

نمی تونه دلم عادت کنه با نبودنت

من که با امید تو هنوز تو ساحل موندم

نمی شه باور من دست اجل ربودنت

هنو باور ندارم رفتنتُ

دست خاک سرد سپردن تنتُ

هنو باور ندارم

هنو باور ندارم

هنو باور ندارم