عقرب زلف کجت

عقرب زلف کجت با قمر قرینه

تا قمر در عقربه کار ما چنینه

کیه کیه در میزنه، من دلم میلرزه

درو با لِنگر میزنه، من دلم میلرزه

ای پری بیا در کنار ما، جان خسته را مرنجان

از برم مرو، خسته جان مشو تا برای تو کنم جان

از برم مرو، خسته جان مشو تا برای تو کنم جان

کیه کیه در میزنه، من دلم میلرزه

درو با لِنگر میزنه، من دلم میلرزه

نرگس مست تو و بخت من خرابه

بخت من از تو و چشم تو از شرابه

کیه کیه در میزنه، من دلم میلرزه

درو با لِنگر میزنه، من دلم میلرزه

کیه کیه در میزنه، من دلم میلرزه

درو با لِنگر میزنه، من دلم میلرزه

با تیر مژگون می زنی

با تیر مژگون می زنی

تیرم چند؟ تیرم چند؟ تیرم چند؟

غم عشقت مرا از پای افکند

پای افکند، پای افکند

با تیر مژگون می زنی

با تیر مژگون می زنی

تیرم چند؟ تیرم چند؟ تیرم چند؟

غم عشقت مرا از پای افکند

پای افکند، پای افکند

چرا می زنی، می زنی، می زنی، می زنی یار؟

چرا می کشی، می کشی، می کشی، می کشی یار؟

(آقای ستار)

چرا می زنی، می زنی، می زنی، می زنی یار؟

چرا می کشی، می کشی، می کشی، می کشی یار؟

تو با ناوک مژگون، تو با ناوک مژگون

همه خلق جهان را، همه پیر و جوان را جانم

همه پیر و جوان را

تو با ناوک مژگون، تو با ناوک مژگون

همه خلق جهان را، همه پیر و جوان را جانم

همه پیر و جوان را

من که اون برق نگات یادم نمیره

های های گریه هات یادم نمیره

من که اون برق نگات یادم نمیره

های های گریه هات یادم نمیره

چرا می زنی، می زنی، می زنی، می زنی یار؟

چرا می کشی، می کشی، می کشی، می کشی یار؟

چرا می زنی، می زنی، می زنی، می زنی یار؟

چرا می کشی، می کشی، می کشی، می کشی یار؟

تو با ناوک مژگون، تو با ناوک مژگون

همه خلق جهان را، همه پیر و جوان را جانم

همه پیر و جوان را

من که اون برق نگات یادم نمیره

های های گریه هات یادم نمیره

من که اون برق نگات یادم نمیره

های های گریه هات یادم نمیره