تعظیم

من می خواستم برسم توی حرفات به صدا

به الفبای نجیب واسه ی ذکر دعا

من می خواستم برسم به همه کنایه ها

به حقیقت تنت ، تو تموم سایه ها

دل من دل من ، دیگه تسلیم تو بود

با حقارت تنم دل به تعظیم تو بود

من می خواستم برسم ، به تو خوب توعزیز

تا یه سایه بون بشی ، واسه من وقت گریز

نتونست پر بکشه نفس خسته ی من

به صدات نمی رسید لبای بسته ی من

من فقط یه بی نصیب ، من فقط یه دردمند

با حقارت تنم ، پیش معراج بلند

واسه ی شنیدنت ، من باید پاک بشم

تو مسیر بودنت ، من باید خاک بشم

تو مسیر بودنت من عاشق یه اسیر

مثل عابرهای مست مثل برده های پیر

بودنم به چشم تو ، مثل نامه یا یه خط

شایدم گنگ و غریب ، با یه انشای غلط!