آمدی

آمدی ای نازنين رفته ام باز آمدی

بار ديگر با دل بيگانه دم ساز آمدی

بعد تو مشت فريب کنج قفس ماند از دلم

ای پرستويی که با اين شوق پرواز آمدی

رفتی و من ماندم و تنهايی و پايان عشق

بعد عمری عشق من بهتر از آغاز آمدی

آه ای تمام هستی من

آمدی ای نازنين رفته ام باز آمدی

بار ديگر با دل بيگانه دم ساز آمدی

بعد تو مشت فريب کنج قفس ماند از دلم

ای پرستويی که با اين شوق پرواز آمدی

رفتی و من ماندم و تنهايی و پايان عشق

بعد عمری عشق من بهتر از آغاز آمدی

آه ای تمام هستی من

رفتی و تنهای تنها، مردم از بی هم زبانی

رفتی و بعد از تو من، همچنان خاکستری

مانده بعد از کاروانی

بعد آن فرزانگی ها گمشدم در بی نشانی

آمدم من کو به کو، خسته و بی آرزو

همچنان برگ خزانی

آمدی تا آنکه باشی با من، بعد عمری تنها

چشم تو همچون ستاره تا رفت، در سکوت شب ها

ای که بودی سايه من عمری، در شب مستی ها

تا ابد بايد بمانی با من، بعد از اين در دنيا

ای که بودی سايه من عمری، در شب مستی ها

تا ابد بايد بمانی با من، بعد از اين در دنيا

ای که بودی سايه من عمری، در شب مستی ها

تا ابد بايد بمانی با من